Autor: fixmypage

“Zamieszkajmy razem” („Let’s Live Together”) – opracowanie usługi wspierającej realizację inwestycji cohousingowych w Polsce.

To projekt badawczo-rozwojowy, którego celem jest zaprojektowanie i przetestowanie usługi wspierającej tworzenie inwestycji cohousingowych w Polsce.

Projekt odpowiada na dwa kluczowe wyzwania społeczne:

• pogłębiający się kryzys mieszkaniowy i ograniczoną dostępność przystępnych cenowo mieszkań,
  
• starzenie się społeczeństwa w Polsce– jedno z najszybciej postępujących w Europie – przy jednoczesnej silnej potrzebie seniorów do zamieszkania we własnym lokum, zamiast korzystania z opieki instytucjonalnej.
  

Cohousing stanowi innowacyjną społecznie odpowiedź na te wyzwania. Zamieszkiwanie w tej formule opiera się na modelu przestrzennym i organizacyjnym łączącym prywatne mieszkania z przestrzeniami wspólnymi, które sprzyjają budowaniu relacji pomiędzy mieszkańcami. Mieszkania prywatne organizowane są wokół wspólnej przestrzeni, stanowiącej centrum życia społeczności.

Choć model ten z powodzeniem funkcjonuje w takich krajach jak Szwajcaria, Dania czy Niemcy, w Polsce pozostaje słabo rozwinięty z powodu barier prawnych, finansowych, proceduralnych oraz braku systemowego wsparcia i wiedzy eksperckiej. Projekt ma na celu przezwyciężenie tych ograniczeń.

Usługa wspierająca tworzenie cohousingu skierowana będzie do:

• grup mieszkańców i oddolnych inicjatyw,
• samorządów i jednostek administracji publicznej,
• podmiotów działających w obszarze mieszkalnictwa społecznego,
• inwestorów prywatnych, deweloperów.

Podejście badawczo-rozwojowe

Projekt ma charakter badawczo – wdrożeniowy. Opiera się na badaniach jakościowych m.in.wywiadach pogłębionych, badaniach fokusowych, co-designie i prototypowaniu rozwiązań. Kluczowe rezultaty projektu obejmą:

• zestaw modułowych rozwiązań architektonicznych możliwych do adaptacji w różnych kontekstach,
  
• modele prawne i finansowe dostosowane do polskich realiów,
  
• platformę cyfrową integrującą wiedzę, narzędzia i usługi wspierające proces powstawania cohousingu,
  
• model biznesowy zapewniający trwałość i skalowalność usługi.
  

Wypracowane rozwiązania zostaną przetestowane w praktyce, udoskonalone na podstawie ewaluacji oraz przygotowane do wdrożenia rynkowego.

---

Współpraca międzynarodowa i krajowa

Projekt realizowany jest przez interdyscyplinarne konsorcjum obejmujące jednostkę badawczą, projektowe MŚP oraz partnera szwajcarskiego specjalizującego się w mieszkalnictwie kooperatywnym. Współpraca międzynarodowa koordynowana jest z instytucją Innosuisse oraz renomowanymi szwajcarskimi inicjatywami mieszkaniowymi, takimi jak Kalkbreite i Mehr als Wohnen, które stanowią punkt odniesienia dla jakości i trwałości modelu.

Miasto Gdynia – jedno z najbardziej progresywnych polskich miast w obszarze polityki mieszkaniowej i społecznej – formalnie zadeklarowało udział w projekcie i będzie pełnić rolę kluczowej lokalizacji pilotażowej.

Czas trwania projektu: 36 miesięcy
Konsorcjum:
polska jednostka badawcza – Fundacja Na Miejscu (lider)
polski przedsiębiorca – Landscape Practice Marta Tomasiak
szwajcarski przedsiębiorca – Pedestrian Mobility Switzerland

Dofinansowanie: 4 465 480,54 PLN
Wkład własny: 541 913,14 PLN

Projekt uzyskał dofinansowanie Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy

Partnerzy konsorcjum

Dziewczyńskie lunche to cykl, który rozpoczęłyśmy we współpracy z NOWYM TEATREM  w listopadzie 2025 roku i kontynuujemy do czerwca 2026. Tworzymy grupę wspierających się dziewczyn, które podczas niedzielnych spotkań budują twórcze znajomości, zdobywając wiedzę na temat dobrego projektowania: przestrzeni, przedmiotu, relacji i zdarzeń. Docelowo chcemy stworzyć zespół  dziewczyńskich ekspertek, opiniujących ważne projekty miejskie i instytucjonalne. Wszystko to w duchu koleżeńskiej współpracy i wzajemnego motywowania się w działaniu. 

Raz w miesiącu zapraszamy dziewczyny i osoby identyfikujące się jako dziewczyny w wieku 12-18 lat do świetlicy Nowego Teatru przy ul.Madalińskiego w Warszawie. Na większość spotkań zapraszamy ekspertki, dziennikarki, twórczynie, projektantki, z którymi każdorazowo rozwijamy inny temat.
Spotkane trwają trzy godziny i towarzyszy im wspólny posiłek.

Dziewczyńskie lunche realizowane są w ramach cyklu Dziewanny i wrotycze, którego celem jest poznanie potrzeb użytkowniczek_ów placu przy Nowym Teatrze. 

Założeniem projektu było podniesienie jakości przestrzeni publicznych otaczających biurowce SPARK. Opracowane i wdrożone zostały założenia projektowe dla samych dziedzińców, jak również projekty publiczne w odległości do ok. 2 km.od inwestycji – tak został określony zasięg jej oddziaływania.Wdrożone zostały procesy, w których SKANSKA obecna była jako good neighbor.

DAWNA WENECJA

Skwer Gwary to wyjątkowo ważne miejsce na Młynowie. Analiza dostępności terenów rekreacyjnych w tej okolicy wskazuje na wielką potrzebę tego rodzaju przestrzeni. Szczególnie biorąc pod uwagę intensywny wzrost funkcji biurowej w okolicy.

Historycznie to centrum lokalne okolicy – dawna Wenecja, historyczny dom handlowy PDT oraz kino W-Z.

OPARTY NA WIEDZY LOKALNEJ

Koncepcja skweru przy dawnym PDT-cie na Woli powstała w szeroko zakrojonym procesie partycypacyjnym przeprowadzonym przez Fundację Na miejscu. Rozpoczęła się od diagnozy potrzeb okolicznych mieszkańców, audytu dostępności przestrzeni dla osób starszych i rodziców z dziećmi przez warsztaty projektowe i konsultacje, w których wzięło udział ok. 500 osób. Projekt rozwijany jest obecnie w oparciu o lokalne partnerstwo instytucji. W tej grupie lokalnych gospodarzy znaleźli się biznes, samorząd, instytucje kultury (m.in. Wolskie Centrum Kultury, Skanska, Urząd Dzielnicy Wola, lokalne spółdzielnie, Wojewódzki Urząd Pracy).

PROJEKT PRZESTRZENI I WYDARZEŃ

Nad koncepcją pracował zespół projektantek i socjologów. Architektki krajobrazu, pod kierunkiem Marty Tomasiak, tworzyły projekt zgodnie z uwagami partnerów i aktywistów lokalnych. Grupa socjologów pracowała nad programem wydarzeń wpisujących się w lokalny kontekst.

KONCEPCJA PRZESTRZENI

Zaniedbana obecnie przestrzeń skweru ma stać się aktywnym lokalnym centrum – przestrzenią publiczną o zróżnicowanej funkcji, z aktywnymi „krawędziami” (zaangażowane partnerstwo lokalne, adaptacja lokali w parterach), powiązaną z miejskim kontekstem zarówno w znaczeniu czysto „fizycznym” – przywrócenie możliwości przejść pieszych w poziomie ulicy, wprowadzenie ścieżki rowerowej, wyraźne zaznaczenie stref wejścia na skwer, jak i kontekstu historycznego – odwołanie programowe i estetyczne do historii miejsca (m.in. dawne Kino WZ i wprowadzenie kina letniego, oświetlenie wiszące na tarasie Restauracji Wenecja i współczesne doświetlenie polany, rozwiązania meblarskie Sołtana i Ihnatowicza, architektów Restauracji Wenecja inspirujące meble miejskie projektowane obecnie).
Program skweru zorganizowano w ramach pięciu stref funkcjonalnych – (1) parku, (2) polany, (3) alei, (4) placyków wejściowych, (5) „otuliny”.

(1) PARK

Strefa gęstego, istniejącego obecnie zadrzewienia traktowana jest jako przestrzeń niewielkiego parku, z główną ścieżką przecinającą skośnie ten obszar i ulokowanym wzdłuż ścieżki siedziskiem. Proponuje się wprowadzenie dodatkowej „nieformalnej”, meandrującej między zielenią ścieżki, która umożliwi między innymi obserwację ptaków (poidła dla ptaków przy ścieżce, budki dla ptaków na drzewach) czy owadów (hotele dla owadów, byliny atrakcyjne m.in. dla motyli). Od północy zlokalizowano strefę z urządzeniami sportowymi, cofniętą od głównej ścieżki biegnącej wschód-zachód. W narożu przy alei zlokalizowano platformę drewnianą na wystawy plenerowe.
Projekt zakłada cięcia pielęgnacyjne istniejącego drzewostanu, tak by doświetlić również niższe piętro zieleni, gdzie planowane jest wprowadzenie rabaty bylinowo-paprociowej z gatunków cieniolubnych. W rabacie proponowane jest wprowadzenie rozproszonego oświetlenie niskiego w postaci bolardów.

(2) POLANA

Strefa otwartego trawnika stanowi serce całego skweru, podobnie jak park przecięta jest skośnie ścieżką pieszą. W południowej części polany zaplanowano otwarty trawnik piknikowy oraz miejsce na kino letnie, gdzie zlokalizowane są niezbędne ku temu przyłącza. W części północnej proponuje się natomiast elementy zabawowe dla dzieci – karuzelę, zjeżdżalnię i inne. Całość okala oświetlenie wiszące. Projekt zakłada wprowadzenie kwitnących roślin cebulowych na trawniku południowym, tak by zwiększyć jego atrakcyjność wczesną wiosną.

(3) ALEJA

Aleja biegnąca we wschodniej części opracowania pomyślana została jako miejsce aktywności miejskich. Ulokowano tu m.in.miejsca do siedzenia z zielenią, plenerową galerię, scenę oraz funkcje sportowe, m.in.ściankę wspinaczkową, plenerowe stepy.

(4) PLACYKI WEJŚCIOWE

Dwie strefy (od północno-zachodniego i południowo-wschodnich naroży) potraktowano jako placyki wejściowe. W południowym narożu znajdzie się witacz/zapraszacz do wejścia na skwer, gdzie umieszczane mogą być ogłoszenia związane z programem i animacją przestrzeni. Na placyku północno-zachodnim zaplanowano dodatkowo lokalizację kiosku/ mini pawilonu gastronomicznego (projektowane przyłącza wod-kan. i elektryka).

(5) „OTULINA”

W strefie okalającej skwer wzdłuż ulic Wolskiej, Młynarskiej i Leszno zaprojektowano rozwiązania porządkujące parkowanie i usprawniające ruch pieszy i rowerowy. Wzdłuż ulicy Wolskiej zaproponowano poprowadzenie dwukierunkowej ścieżki rowerowej oddzielonej od jezdni zielenią separacyjną. Na wysokości strefy parkowej zlokalizowano poidełko, toaletę i stojaki rowerowe, a także miejsce przeznaczone do sprzedaży sezonowych owoców i warzyw (zlokalizowane w narożu ulic Wolskiej i Młynarskiej). Proponuje się wprowadzenie przejść dla pieszych naziemnych w okolicach pawilonu PDT zarówno przez ul. Wolską, jak i Młynarską.
Wzdłuż ul. Młynarskiej proponuje się lokalizację jednego rzędu parkingów prostopadłych wzdłuż jezdni, uwalniając tym samym miejsce pod ścieżkę rowerową, szeroki pas zieleni i wygodny chodnik. Na wysokości Urzędu Pracy utrzymano układ miejsc postojowych równoległych i chodnik pieszy.
Od strony ul. Leszno zaproponowano niewielką korektę przejść pieszych, tak by powiązać teren skweru z istotnym szlakiem pieszych.